Opublikowano:

Chlorek amonu – salmiak

Chlorek amonu

, salmiak (NH4Cl), substancja o charakterze jonowym, krystalizuje w układzie regularnym, powstaje w wyniku syntezy kwasu solnego i amoniaku.

Chlorek amonu dobrze rozpuszcza się w wodzie, ulegając przy tym hydrolizie. Pod wpływem ogrzewania sublimuje, pary chlorku amonu dysocjują do amoniaku i chlorowodoru. Chlorek amonu jest najstarszą znaną solą amonową. Po raz pierwszy został otrzymany już w czasach starożytnych.

Zastosowanie:

Chlorek amonu jest używany głównie jako elektrolit w suchych ogniwach Leclanchégo czyli najczęściej używanych dziś ogniwach galwanicznych. Jest składnikiem niektórych nawozów sztucznych.
Stosuje się go również jako lek wykrztuśny, dodatek do paszy dla bydła, składnik szamponu.
Stosowany przy produkcji mleka w proszku oraz mleka zagęszczonego, nieprzetworzonych produktach rybnych oraz serach dojrzałych i serach w plasterkach.
Stosowany jest również do kompotów owocowych oraz owoców w puszkach i szklanych pojemnikach, w piwie, słodzie Browarskim oraz serach podpuszczkowych.
Jest stosowany w produktach spożywczych jako środek spulchniający i konserwujący E510. Regulator kwasowości, substancja smakowa, pożywka dla drożdży w produktach fermentowanych np. w chlebie.
Ponad to jest stosowany do lutowania i czyszczenia grotów lutowniczych, spawania metali, cynkowania (do uaktywnienia powierzchni rur na działanie metalicznego cynku w czasie procesu cynkowania) i cynowania, przy wytwarzaniu materiałów wybuchowych, barwników;
jako odczynnik chemiczny,
w przemyśle metalowym (do zabezpieczenia wytrawionych powierzchni rur przed działaniem powietrza, do odtłuszczania) i drzewnym,
do produkcji baterii i ogniw galwanicznych typu cynk-powietrze,
jako utwardzacz do żywic mocznikowo – formaldehydowych, z których tworzy się kleje (produkcja sklejek sucho trwałych).

monu, salmiak (NH4Cl), substancja o charakterze jonowym, krystalizuje w układzie regularnym, powstaje w wyniku syntezy kwasu solnego i amoniaku.

Chlorek amonu dobrze rozpuszcza się w wodzie, ulegając przy tym hydrolizie. Pod wpływem ogrzewania sublimuje, pary chlorku amonu dysocjują do amoniaku i chlorowodoru. Chlorek amonu jest najstarszą znaną solą amonową. Po raz pierwszy został otrzymany już w czasach starożytnych.

Zastosowanie:

Chlorek amonu jest używany głównie jako elektrolit w suchych ogniwach Leclanchégo czyli najczęściej używanych dziś ogniwach galwanicznych. Jest składnikiem niektórych nawozów sztucznych.
Stosuje się go również jako lek wykrztuśny, dodatek do paszy dla bydła, składnik szamponu.
Stosowany przy produkcji mleka w proszku oraz mleka zagęszczonego, nieprzetworzonych produktach rybnych oraz serach dojrzałych i serach w plasterkach.
Stosowany jest również do kompotów owocowych oraz owoców w puszkach i szklanych pojemnikach, w piwie, słodzie Browarskim oraz serach podpuszczkowych.
Jest stosowany w produktach spożywczych jako środek spulchniający i konserwujący E510. Regulator kwasowości, substancja smakowa, pożywka dla drożdży w produktach fermentowanych np. w chlebie.
Ponad to jest stosowany do lutowania i czyszczenia grotów lutowniczych, spawania metali, cynkowania (do uaktywnienia powierzchni rur na działanie metalicznego cynku w czasie procesu cynkowania) i cynowania, przy wytwarzaniu materiałów wybuchowych, barwników;
jako odczynnik chemiczny,
w przemyśle metalowym (do zabezpieczenia wytrawionych powierzchni rur przed działaniem powietrza, do odtłuszczania) i drzewnym,
do produkcji baterii i ogniw galwanicznych typu cynk-powietrze,
jako utwardzacz do żywic mocznikowo – formaldehydowych, z których tworzy się kleje (produkcja sklejek sucho trwałych).

Opublikowano:

Kwas L-askorbinowy

Kwas L – askorbinowy, Witamina C, E300

Witamina C jest jedną z najlepiej poznanych substancji odżywczych. Została odkryta w 1937 roku przez węgierskiego lekarza  Alberta Szent Győrgyi , za którą zresztą przyznano mu Nagrodę Nobla. Organizmy większości zwierząt i roślin wytwarzają ten związek samodzielnie. Wyjątkiem są organizmy ssaków naczelnych (w tym człowieka), świnki morskiej i niektórych gatunków nietoperzy, którym musi być ona dostarczona z zewnątrz.

Witamina C nazywana także witaminą przeciwgnilcową jest witaminą rozpuszczalną w wodzie,
Rekomendowane spożycie witaminy C dla dorosłego człowieka wynosi od 45 do 90 mg na dobę.
Witamina C pełni bardzo ważne funkcje w organizmie człowieka.Wspomaga prawidłowe funkcjonowanie układu odpornościowego i właściwości antyoksydacyjnych, chroni DNA, białka i tłuszcze przed oksydacją. Jest niezbędna dla prawidłowego przebiegu procesów fagocytozy. Krwinki odżywione witaminą C działają energicznie. Wysoki poziom witaminy C w organizmie sprzyja tworzeniu maksymalnych zasobów glikogenu w wątrobie i wzmocnieniu jej czynności odtruwających. Ma to wielkie znaczenie we wszelkich infekcjach pasożytniczych, w zatruciach organizmu toksynami chemicznymi bądź w przypadku wszystkich rodzajów wirusowego zapalenia wątroby.
Witamina C wzmacnia działanie przeciwwirusowe, przeciwgrzybicze i przeciwbakteryjne białych krwinek. Bierze udział w licznych procesach metabolicznych, zachodzących w organizmie człowieka. Uczestniczy w przemianie węglowodanów, białek i tłuszczów, metabolizmie tkanki nerwowej, syntezie niektórych hormonów, hemoglobiny, erytrocytów, karnityny, która przyspiesza spalanie tłuszczów. Stymuluje syntezę kolagenu – białka, które występuje we wszystkich tkankach naszego organizmu. Z nim wiąże się w dużej mierze rola kwasu askorbinowego. Kolagen występuje w ścianach naczyń krwionośnych, skórze, oku, ścięgnach, kręgach w kręgosłupie itp. Odpowiadając za ich prawidłowy kształt i sprawność. Przyspiesza gojenie się ran, złamań, sińców, zapobiega krwawieniom z dziąseł.

Witamina C jest najpowszechniej występującym w naszym organizmie przeciwutleniaczem, bierze udział w procesach detoksykacyjnych, chroni tkanki organizmu przed wolnymi rodnikami oraz zmniejsza uszkodzenia komórek powstałe w wyniku starzenia się, nowotworów, reumatoidalnego zapalenia stawów oraz chorób serca. Hamuje przekształcanie się azotanów
w rakotwórcze nitrozoaminy. Obniża ciśnienie krwi, zapobiega nadciśnieniu, hamuje rozwój zaćmy, zmniejsza ryzyko wystąpienia nowotworów jamy ustnej, przełyku, żołądka, wątroby, odbytnicy, szyjki macicy oraz płuc poprzez niszczenie wolnych rodników. Reguluje stężenie glukozy we krwi, wpływa na syntezę oraz przemianę cholesterolu w składniki żółci, obniża poziom LDL (złego cholesterolu) podwyższając poziom HDL (dobrego cholesterolu). Hamuje odkładanie się cholesterolu w ścianach naczyń krwionośnych. Poprzez wzrost produkcji prostaglandyn obniża ryzyko zachorowania na choroby serca, miażdżycę i udar. Wpływa na płodność u mężczyzn, zmniejsza reakcje alergiczne, zwiększa przyswajanie żelaza.
Zwiększone zapotrzebowanie na witaminę C występuje podczas gorączki, zakażenia, przy poparzeniach, chorobach serca, nerek i wątroby, ciężkim wysiłku fizycznym, przewlekłym stresie,
u palaczy, alkoholików oraz podczas przyjmowania niektórych leków, np. Barbituranów, kwasu acetylosalicylowego, sulfonamidów, tetracyklin czy też doustnych środków antykoncepcyjnych. Witamina C jest powszechnie stosowana w prewencji oraz przy przeziębieniach, infekcjach
i grypie.

Skutki nadmiaru tzw. Hiperwitaminoza
Nadmiar witaminy C wydalany jest z moczem i potem dlatego trudno ją przedawkować. Witamina ta nie jest magazynowana w organizmie.Ze względu na metaboliczny wpływ witaminy C zaleca się unikanie spożywanie większych jej dawek (tj. Powyżej 500 mg na dobę) w przypadku występowania lub skłonności do powstawania kamieni nerkowych, w skład których wchodzi szczawian wapnia lub kwas moczowy. Takie samo zalecenie odnosi się też do osób chorujących na takie schorzenia jak hemochromatoza, talasemia i niedokrwistość syderoblastyczna. Bardzo duże dawki wit. C powodują biegunkę, nudności, wymioty, kurcze żołądka, spadek wchłaniania i aktywności miedzi i selenu, wzmożone oddawanie moczu oraz spadek odporności organizmu. Przyjmowanie dużych dawek przez dłuższy czas może spowodować uzależnienie od kwasu askorbinowego.
Stosowanie wyższych niż zalecane dawek witaminy C w czasie ciąży może być szkodliwe dla płodu.

Skutki niedoboru tzw. Awitaminoza

Awitaminoza w obecnych czasach nie jest częstym zjawiskiem. Niedobór wit. C powoduje Szkorbut inaczej zwany „gnilicą”,  samoistne krwawienia, uszkodzenia naczyń krwionośnych, krwawe wybroczyny, złe gojenie i odnawianie się ran, rozpulchnienie dziąseł, zmiany w zębach (np. Zgorzel), bolesność stawów i mięśni, obrzęki kończyn, osłabienie, utrata apetytu, obniżenie wydolności fizycznej, depresja, osteoporoza, niedokrwistość mikrocytarna niedobarwliwa, nadczynność gruczołu tarczowego, zaburzenia neurologiczne, wtórne infekcje, schorzenia żołądka, zapalenie błony śluzowej, przedłużenie okresu zaziębienia organizmu i trudności w leczeniu zakażeń.

Kwas L-askorbinowy jest najskuteczniejszą formą witaminy C. W postaci proszku jaki Państwu proponujemy jest stabilna i może być przechowywana w pojemniku przez kilka lat.

Jak używać witaminę C w proszku?

Wystarczy dodać pół do jednej stołowej łyżeczki na litr płynu i wymieszać do rozpuszczenia. Należy pamiętać aby napoje nie były gorące gdyz pod wpływem wysokiej temperatury wit.C uletni się.

Inne zastosowania:

Do czego może nam się jeszcze przydać wit. C. Możemy użyć jej jako jednego ze składników do wyprodukowania własnego kremu. Poniżej przedstawiamy przepis na taki „krem”.
Potrzebne składniki:
1. Wit. C w proszku w formie kwasu l-askorbinowego.
2. Woda destylowana,
3. Wit. E naturalna (np. kapsułki).
4. Buteleczka z ciemnego szkła,
Sposób wykonania:
Odmierzamy miarką (np. do leków) wit. C w ilości zależnej od stężenia, jakie chcemy uzyskać. Np: na 10 ml wody przy 10% stężeniu potrzebujemy 1 ml proszku, na 5% stężenie- 0,5 ml.
Kwas l-askorbinowy wsypujemy do butelki, zalewamy wodą i wytrząsamy tak, by witamina się rozpuściła
Po rozpuszczeniu dodajemy wit. E wyciśniętą z kapsułek (stężenie w zależności od uznania, przeważnie 2-3%, co daje na 10 ml serum 2 kapsułki wit. E ).
Serum jest gotowe do stosowania na skórę.
Do serum można dodać kilka kropli alkoholu (np.wódki) i lecytynę (np.z kapsułek). Zwiększy to jego penetrację, jednak przy skórze wrażliwej, można pominąć dodawanie alkoholu. W tym wypadku należy także pominąć dodawanie lecytyny, gdyż bez alkoholu będzie się krystalizować i osiadać na ściankach butelki.
W związku z tym, że wit. C jest niestabilna w postaci rozpuszczonej i szybko traci swoje właściwości, tak przygotowane serum należy trzymać w lodówce, w odpowiednio zabezpieczonej ciemnej buteleczce (najlepiej owinąć ją folią aluminiową) i zużywać na bieżąco. Tylko wtedy można być pewnym efektywności witaminy C.

Opublikowano:

Azotan Potasu

Azotan potasu E 252 (Potassium nitrate), saletra indyjska, saletra potasowa, sól potasowa kwasu azotowego.

Azotan potasu jest naturalnie występującym minerałem używanym powszechnie do produkcji materiałów wybuchowych, fajerwerków, paliwa rakietowego oraz nawozów . Jednak od średniowiecza, azotan potasu, nazywany także solą Piotra, był używany do konserwowania mięs.
W średniowieczu, azotan potasu, wytworzono stosując kombinację słomy i moczu. Dzisiaj dostępne są bardziej  zaawansowane środki, które nie pociągają za sobą potrzeby wykorzystania substancji ustrojowych do jego stworzenia.
Obecnie Azotan Potasu E252 jest to środek używany w przemyśle spożywczym, głównie w przetwórstwie mięsa, jako substancja konserwująca, zapobiegająca rozwojowi bakterii jadu kiełbasianego (Clostridium botulinum). Jad kiełbasiany jest jedną z najsilniej trujących substancji biologicznych, jakie znamy, dlatego zapobieganie takim zatruciom jest kluczową sprawą
w produkcji żywności. Procesy termiczne, którym poddaje się przetwory mięsne, zabijają znajdujące się w nich bakterie, jednak nie niszczą przetrwalników – za to odpowiadają właśnie związki azotu. Poza tym dodawanie ich do produktów mięsnych (tzw. peklowanie) powoduje nadanie im odpowiedniego smaku, zapachu i barwy.
Azotan Potasu jest konserwantem dozwolonym do stosowania w określonych środkach spożywczych, w określonych maksymalnych dawkach, dla którego określono maksymalne pozostałości w środkach spożywczych. Maksymalne dawki i pozostałości w określonych środkach spożywczych zostały podane w tabeli 13 załącznika 2 do Rozporządzenia M.Z. (Dz.U.2004.94.933).

Zastosowanie:
Przemysł spożywczy: gotowane mięso, boczek, szynka, salami, sery twarde, półtwarde i półmiękkie i inne, marynowane ryby (szproty i śledzie).

Przemysł rolniczy: produkuje się z niego nawóz azotowy.

Przemysł chemiczny: produkcja materiałów wybuchowch, czarnego prochu strzelniczego. A także produkcja azotynu potasu oraz reakcje nitrowania.

Wpływ na zdrowie człowieka.
Dopuszczalna dzienna dawka Azotanu potasu wynosi 3,7 mg na kilogram masy ciała.
Azotan potasu jest środkiem łatwo wchłanialnym w przewodzie pokarmowym i większości wydalany jest z moczem w postaci niezmienionej. W określonych warunkach, z udziałem mikroflory jelit, może nastąpić redukcja azotanów do azotynów, co może stać się powodem zatrucia.
Najczęstszym skutkiem przedawkowania są mdłości, wymioty, zawroty głowy, migrena.
Środek szkodliwie działa na tarczycę a także jest niedozwolony dla dzieci poniżej 6 miesięcy.

Przechowywanie :
Azotan potasu należy przechowywać w pomieszczeniach suchych, chłodnych i odpowiednio wentylowanych.
Produktu nie należy przechowywać na drewnianych podłogach oraz razem z nieodpowiednimi materiałami: produktami łatwopalnymi, organicznymi lub innymi materiałami o silnych właściwościach utleniających.

Uwaga!
Używając produktu należy zachować szczególne środki ostrożności unikać bezpośredniego kontaktu z substancją ze względu na możliwość podrażnienia skóry, oczu, błon śluzowych nosa i przewodu pokarmowego.

 

Przejdź aby dokonać zakupu

Opublikowano:

Siarczan magnezu

SIARCZAN MAGNEZU SIEDMIOWODNY (SÓL EPSOM)

(sól gorzka), MgSO4 – nieorganiczny związek chemiczny, sól kwasu siarkowego i magnezu.
Siarczan magnezu, sól Epson, sól angielska, sól gorzka, jest to nieorganiczny związek chemiczny, sól kwasu siarkowego i magnezu.
Magnez jest obok potasu drugim najważniejszym  kationem  wewnątrzkomórkowym. Uaktywnia ok. 300 enzymów przemiany węglowodanowej, białkowej i tłuszczowej.

Magnez jest jonem neurotropowym o uspokajającym działaniu. Jego niedobór w organizmie powoduje rozproszoną nadpobudliwość nerwowo – mięśniową.
Magnez wykazuje działanie ochronne na mięsień sercowy  przeciwdziałając  jego niedotlenieniu. Wykazuje także działanie ochronne wobec ścian naczyń krwionośnych, zapobiega odkładaniu cholesterolu w ściankach tętnic, zapobiega skurczą mięśni i nadciśnieniu. Odgrywa także rolę fizjologicznego czynnika przeciwzakrzepowego (korzystnie wpływa na krzepnięcie krwi). Magnez jest także niezbędny do rozwoju oraz mineralizacji kości. Ma także wpływ na rozmnażanie. Oddziaływuje także na różne mechanizmy obronne. Przeciwdziała skutkom stresu, niedotlenienia, uczuleniom oraz zapaleniom, uczestniczy w przekazywaniu impulsów nerwowych, pomaga  w zachowaniu zarówno fizycznej jak i psychicznej równowagi, wspomaga układ odpornościowy. Magnez ponadto bierze udział w procesie tworzenia insuliny, przeciwdziała osteoporozie oraz migrenom. Łagodzi objawy PMS oraz bóle menstruacyjne.
Stres, coraz szybsze tempo życia, złe nawyki żywieniowe, nadużywanie alkoholu, kawy,herbaty;odchudzanie, stosowanie doustnych środków antykoncepcyjnych, antybiotyków oraz leków uspokajających – wszystko to wpływa na niedobór magnezu w organizmie ograniczając jego wchłanianie bądź zwiększając wydalanie tego pierwiastka.

 

Jak rozpoznać, że w naszym organizmie brakuje magnezu?

Istnieje cała paleta objawów, które mogą sugerować, że w naszym organizmie jest  go za mało.

 

Do najczęstszych należą:
Drgania powiek, bolesne skurcze łydek oraz odrętwienie kończyn, wypadanie włosów oraz łamliwość paznokci, próchnica, trudności w koncentracji, tzw. „Zespół niespokojnych nóg”, zaburzenie depresyjne, zaburzenia snu, nocne poty, częste bóle głowy oraz mdłości, arytmia serca,  nadciśnienie tętnicze, miażdżyca, biegunki, cukrzyca typu II, kamienica nerkowa, bolesne miesiączkowanie i inne.
Podobnie jak magnez także siarka jest niezbędna dla prawidłowego funkcjonowania żywych komórek.  Przy jej niedoborze występuje nadmierne rogowacenie naskórka, łamliwość i wypadanie włosów, choroby paznokci, złe samopoczucie. Daje ona wymierne korzyści  w różnych problemach skórnych takich jak wągry, zaskórniki, łuszczyca, łupież. Badania naukowe dowodzą, że siarka pomaga w leczeniu zapalania stawów i różnych form artretyzmu, w tym zwyrodnienia stawów, łuszczycowego zapalenia stawów czy reumatoidalnego zapalenia stawów.

Produkt, który oferujemy jest wysoce przyswajalnym źródłem magnezu i siarki. Pomoże każdemu zaspokoić dzienną dawkę zapotrzebowania na te dwa pierwiastki nie nadwyrężając przy tym domowego budżetu. Na podkreślenie zasługuje fakt, że oprócz zasilenia naszego organizmu
w magnez i siarkę posiada on niezliczoną ilość zastosowań.
Siarczan magnezu nazywany jest także solą Epsom, epsomitem, solą angielską. Nazwy „sól angielska” oraz „epsomit” pochodzą stąd, że związek ten był początkowo produkowany poprzez odparowywanie wody mineralnej ze źródeł bijących niedaleko miejscowości Epsom pod Londynem i sprzedawany jako lek przeczyszczający w całej Europie.

W USA i Wielkiej Brytanii sól ta jest wciąż nazywana solą z Epsom.

Zastosowanie:
Siarczan magnezu to doskonałe żródło minerałów, dodany do kąpieli szybko uzupełni braki magnezu.
Ze względu na trudne wchłanianie siarczanów z układu pokarmowego, zastosowanie znajdują kąpiele i masaże. Wchłanialność tej substancji przez skórę jest znacznie lepsza. Kąpiele w wodzie z solą Epsom, zalecane są, w celu zwiększenia energii organizmu (magnez stymuluje wytwarzanie energii w komórkach). Ponadto kąpiel taka, łagodzi stany zapalne skóry, zmniejsza obrzęki i relaksuje, zmniejszając napięcie mięśniowe, łagodzi bóle mięśni, wpływa uspokajająco na system nerwowy, łagodzi stres, wyciąga toksyny z organizmu. Stosowana do moczenia nóg odmładza je i eliminuje uczucie zmęczenia. Jest naturalnym środkiem zmiękczającym skórę i działa złuszczająco. Relaksowanie się podczas kąpieli w wodzie zawierającej siarczan magnezu  rozluźni mięśnie oraz zredukuje obrzęki i opuchlizny.
Jednym z powodów dla którego kąpiel w roztworze tej soli jest tak relaksująca, jest to że siarczan magnezu pomaga naszemu organizmowi w produkcji serotoniny, która poprawia nastrój i wprawia nas w stan odprężenia, poczucia spokoju oraz generalnie dobrego samopoczucia.

 

Jak taką kąpiel przygotować?

Wystarczy, że do wody dodamy 1-2 szklanki siarczanu magnezu. Rozpuszczamy go i moczymy się przez ok. 20 -30 min.
Poniżej przedstawiony jest przepis na domowy kosmetyk do kąpieli, który można samodzielnie przygotować używając siarczanu magnezu.

Różany Puder do kąpieli
125g soli Epsom, 1g płatków różanych (jedna łyżka stołowa) 20-30 kropli olejku eterycznego różanego lub z drzewka różanego. Sól Epsom tłuczemy w moździerzu, dodajemy olejek eteryczny i płatki różane. Całość mieszamy. Gotowy wyrób należy przechowywać w zamkniętym pojemniku.
Kąpiel taka powinna być zażywana nie częściej niż 2-3 razy w tygodniu. Po kąpieli opłukujemy się czystą wodą.
Podczas kąpieli wszystkie minerały z soli Epsom są wchłaniane do naszego organizmu i niemal natychmiast zaczynają wspomagać pracę naszego serca oraz poprawiają jego ogólną kondycję. Siarczan magnezu pomaga obniżyć ciśnienie krwi, zapobiega tworzeniu się zakrzepów i zmniejsza ryzyko zawału serca.
Sól Epsom może być szczególnie przydatna dla diabetyków i osób zagrożonych cukrzycą. Skład mineralny, który absorbuje do skóry zwiększa skuteczność insuliny w organizmie, co zmniejsza ryzyko rozwoju cukrzycy. Kąpiel w soli Epsom pomaga zredukować nasilanie się choroby.

Równie relaksujące jest moczenie nóg w wodzie solankowej przygotowanej na bazie soli Epsom. Zabieg przygotowujemy wsypując do miski z wodą 1-2 płaskie łyżki soli. Moczymy nogi przez 20-30 min. Po zabiegu podobnie jak w przypadku kąpieli płuczemy je czystą wodą.

Kolejnym „kosmetykiem” jaki możemy zrobić sami w domu jest oliwka magnezowa.
Do przygotowania potrzebujemy: 100 gram siarczanu magnezu, 200 ml destylowanej wody, pojemnik do podgrzania (np.mały garnek), plastikową słomkę lub drewnianą łyżkę, szklaną miskę lub słoik.
Siarczan magnezu wsypujemy do miseczki, zalewamy podgrzaną wodą destylowaną, mieszamy słomką lub drewnianą łyżeczką, aż sól się rozpuści, studzimy i przelewamy do miseczki.
Oliwki możemy używać jako dezodorantu, dezodorantu do stóp etc.

Kąpiel i oliwka z siarczanu magnezu polecana jest tym, którzy mają problemy z tarczycą i powinni unikać dostarczania dodatkowych jonów pierwiastków z grupy halogenów jak chlor,brom,fluor.
Sól Epsom pomaga również w łagodzeniu takich przypadłości jak:

– hemoroidy,

– odciski,

– zrogowacenia,

– półpasiec,

– problemy z przesuszoną skórą, trądzikiem.

Kąpiel w roztworze tej soli sprawia, że siarczan magnezu pomaga naszemu organizmowi w produkcji serotoniny, która poprawia nastrój i wprawia nas w stan odprężenia, poczucia spokoju oraz generalnie dobrego samopoczucia.
Siarczan magnezu znajduje także wiele zastosowań w kosmetyce: piling do twarzy i ciała.  Siarczany w niem zawarte pomagają organizmowi oczyścić się z toksyn.
Siarczan magnezu w mniejszych dawkach działa pobudzająco na wydzielanie gruczołów trawiennych. Może służyć do opróżnienia jelit przed badaniami diagnostycznymi przewodu pokarmowego oraz przed zabiegami chirurgicznymi.
Nadaje się do użytku zewnętrznego oraz wewnętrznego.

 

Poniżej przedstawiony jest sposób przygotowania preparatu.

Dawkowanie:
Jako środek przeczyszczający 10.0g – 15.0g (1 łyżkę) rozpuścić w szklance wody, wypić.
Jako środek żółciopędny przyjmować 0.5g – 1.0g 3 razy dziennie.

Ponad to Siarczan magnezu (sól Epsom) możemy stosować jako:

Środek do odstraszania ślimaków: wystarczy posypać nim zagrożone miejsce,

Naturalny pestycyd. Wystarczy roztworem soli podlać rośliny. 2 łyżki soli dodane do litra wody zadziałają też jak odżywka dla roślin,

Sól zmiękczająca pranie Przepis: do 4 szklanek soli dodajemy 25 kropli olejku eterycznego. Na jedno pranie wystarczy ¼ szklanki,

Środek na ukąszenia komarów i oparzenia słoneczne: W szklance wody rozpuszczamy 2 łyżki soli, moczymy gazę i przykładamy na ugryzione lub popażone miejsce,

Peeling do ciała: Garść soli mieszamy z oliwką lub olejem kokosowym i otrzymujemu gotowy specyfik,

Peeling do twarzy: pół łyżeczki soli mieszamy z niewielką ilością olejku do twarzy. Peeling taki działa antytrądzikowo, antybakteryjnie i antyłojotokowo,

Maseczkę do włosów: mieszamy równe części organicznego balsamu do włosów i soli, nakładamy równomiernie na wilgotne włosy i po 20 min spłukujemy. Maseczka działa antyłupieżowo, antybakteryjnie i antyłojotokowo,

Środek niwelujący nieprzyjemny zapach stóp: wsypujemy kilka łyżek soli do miski z wodą. Moczymy przez 10-15 min.
Podobny zabieg można stosować przy grzybicy paznokci. W tym przypadku moczymy stopy 3 razy dzienni.

Środek do czyszczenia płytek: Mieszamy równe części soli i płynu do mycia naczyń. Używamy jak mleczka do czyszczenia,

Środek do mycia rąk: mieszamy równe części soli z oliwką,

Ponadto siarczan magnezu wykorzystywany jest jako:
– Bezwodny jest powszechnie stosowanym laboratoryjnym i przemysłowym środkiem suszącym,
– W lecznictwie między innymi jako środek przeczyszczający oraz środek tokolityczny ,zapobiegający wczesnemu porodowi,
– W weterynarii jako składowa płynu Oliwkowa
– Do obciążania bawełny,
– W farbiarstwie,
– Do wyrobu wód mineralnych,
– W rolnictwie roztwór siarczanu magnezu wykorzystuje się do dolistnego nawożenia magnezem przez oprysk.

 

Opublikowano:

Chlorek magnezu

Chlorek magnezu – cudowny minerał.

Zadbaj o swoje zdrowie. Poznaj sposoby na wykorzystanie chlorku magnezu.

chlorek magnezu - oliwa magnezowa

 

 

 

 

 

Chlorek magnezu – jest to związek nieorganiczny. Sól.
Magnez jest obok potasu drugim najważniejszym  kationem  wewnątrzkomórkowym. Uaktywania ok. 300 enzymów przemiany węglowodanowej, białkowej i tłuszczowej. Magnez jest jonem neurotropowym o uspokajającym działaniu. Jego niedobór w organizmie powoduje rozproszoną nadpobudliwość nerwowo – mięśniową.

Magnez wykazuje działanie ochronne na mięsień sercowy  przeciwdziałając  jego niedotlenieniu. Wykazuje także działanie ochronne wobec ścian naczyń krwionośnych, zapobiega odkładaniu cholesterolu w ściankach tętnic, zapobiega skurczą mięśni i nadciśnieniu. Odgrywa także rolę fizjologicznego czynnika przeciwzakrzepowego (korzystnie wpływa na krzepnięcie krwi). Magnez jest także niezbędny do rozwoju oraz mineralizacji kości. Ma także wpływ na rozmnażanie. Oddziaływuje także na różne mechanizmy obronne. Przeciwdziała skutkom stresu, niedotlenienia, uczuleniom oraz zapaleniom, uczestniczy w przekazywaniu impulsów nerwowych, pomaga  w zachowaniu zarówno fizycznej jak i psychicznej równowagi, wspomaga układ odpornościowy.

Magnez ponaddto bierze udział w procesie tworzenia insuliny, przeciwdziała osteoporozie oraz migrenom. Łagodzi objawy PMS oraz bóle menstruacyjne.
Stres, coraz szybsze tempo życia, złe nawyki żywieniowe, nadużywanie alkoholu, kawy,herbaty;odchudzanie, stosowanie doustnych środków antykoncepcyjnych, antybiotyków oraz leków uspokajających – wszystko to wpływa na niedobór magnezu w organiźmie ograniczając jego wchłanianie bądź zwiększając wydalanie tego pierwiastka.

Jak rozpoznać, że w naszym organizmie brakuje magnezu?

Istnieje cała paleta objawów, które mogą sugerować, że w naszym organizmie jest  go za mało.

Do najczęstszych należą:
Drgania powiek, bolesne skurcze łydek oraz odrętwienie kończyn, wypadanie włosów oraz łamliwość paznokci, próchnica, trudności w koncentracji, tzw. „Zespół niespokojnych nóg”, zaburzenie depresyjne, zaburzenia snu, nocne poty, częste bóle głowy oraz mdłości, arytmia serca,  nadciśnienie tętnicze, miażdżyca, biegunki, cukrzyca typu II, kamienica nerkowa, bolesne miesiączkowanie i inne.
Produkt, który oferujemy jest wysoce przyswajalnym źródłem magnezu. Pomoże każdemu zaspokoić dzienną dawkę zapotrzebowania na magnez nie nadwyrężając przy tym domowego budżetu.

Wskazania:
Profilaktycznie i leczniczo w stanach niedoboru magnezu, zmęczenia, nasilonego stresu, wzmożonej drażliwości, bólach głowy, w zaburzeniach snu, bólach mięśniowych, w okresach zwiększonego zapotrzebowania na magnez (dzieci w okresie wzrostu, ciąża i laktacja, podeszły wiek), w okresach rekonwalescencji, w profilaktyce miażdżycy, choroby niedokrwiennej serca i zawałów serca, w zapobieganiu porodom przedwczesnym i kamicy szczawianowej. Leczniczo preparaty magnezu podaje się w przypadkach hipomagnezemii, tężyczki utajonej, drętwienia kończyn, przy skurczach mięśni, zaburzeniach elektrolitowych, depresjach, stanach przedrzucawkowych i rzucawce, alkoholizmie. Ponadto stosuje się go w nadciśnieniu tętniczym, niewydolności serca, zaburzeniach rytmu serca, stanach pozawałowych. Sole magnezu w dużych dawkach mają działanie przeczyszczające. Związki nierozpuszczalne magnezu stosuje się w celu zobojętnienia kwasu solnego.

Przeciwwskazania:
Hipermagnezemia, niewydolność nerek (klirens kreatyniny mniejszy niż 30 ml/min), myasthenia gravis, blok przedsionkowo-komorowy, hipotonia. Należy zachować ostrożność, jednocześnie podając magnez i glikozydy naparstnicy. Nie stosować równolegle z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi.

Zastosowanie:

Kąpiele magnezowe.

Ponieważ ludzka skóra jest organem o największej powierzchni to właśnie podawanie magnezu poprzez skórę powoduje, że organizm przyswaja go praktycznie bezstratnie.W tym przypadku najlepiej jest wziąć kąpiel magnezową. Jak taką kąpiel przygotować?
Wystarczy, że do wody dodamy 1-2 szklanki chlorku magnezu. Rozpuszczamy go i moczymy się przez ok. 20 -30 min. W zależności od wrażliwości naszej skóry, możemy odczuwać lekkie szczypanie lub pieczenie, co jest zupełnie naturalne i szybko mija. Po kąpieli możemy opłukać się czystą wodą.
Trzeba zwrócić także uwagę aby nie brać kąpieli solankowej jeżeli mamy na ciele jakieś zadrapania czy świeże ranki. Odczucia mogą być nieprzyjemne.

Ważne!
(Jeżeli mają Państwo problemy z  tarczycą to zalecamy do stosowania kąpieli magnezowych Siarczan magnezu czyli tzw, sól Epsom, która nie zawiera niewskazanych w tym przypadku jonów takich pierwiastków jak chlor,brom,fluor)

Siarczan magnezu jest również dostępny w naszym sklepie.

Równie relaksujące i dobroczynne jest moczenie nóg w wodzie solankowej przygotowanej na bazie Chlorku magnezu.

Zabieg przygotowujemy wsypując do miski z wodą 1-2 płaskie łyżki chlorku magnezu. Moczymy nogi przez 20-30 min. Po zabiegu podobnie jak w przypadku kąpieli płuczemy je czystą wodą.

Kolejnym „kosmetykiem” jaki możemy zrobić sami w domu jest oliwka magnezowa.
Do przygotowania potrzebujemy: 100 gram chlorku magnezu, 200 ml destylowanej wody, pojemnik do podgrzania (np.mały garnek), plastikową słomkę lub drewnianą łyżkę, szklaną miskę lub słoik.
Chlorek magnezu wsypujemy do miseczki, zalewamy podgrzaną wodą destylowaną, mieszamy słomką lub drewnianą łyżeczką, aż sól się rozpuści, studzimy i przelewamy do miseczki.

Zastosowanie Oliwki Magnezowej:

Oliwka magnezowa jako dezodorant.

Przygotowany wg podanego przepisu roztwór najnormalniej za pomocą buteleczki z atomizerem nanosimy pod pachami. Aby była skuteczniejsza jako dezodorant można przygotować ją w stosunku 1:1 czyli (100 gr chlorku magnezu na 100 ml wody destylowanej).
Dezodorant ten nie zostawia żadnych śladów i jest bezzapachowy a dodatkowo dostarcza organizmowi bardzo cennych jonów magnezu.

Oliwka magnezowa jako mgiełka po kąpieli:

Po kąpieli spryskujemy całe ciało omijając nefralgiczne miejsca takie jak : twarz, narządy płciowe, sutki,miejsca uszkodzone, a następnie rozsmarowujemy. Podobnie jak w przypadku dezodorantu najlepiej stosować mgiełkę w proporcjach 1:1. Bardziej rozcieńczona może tracić swoje właściwości.

Jako środek na obolałe mięśnie, stawy, kości oraz na stłuczenia i obrzęki: spryskujemy obolałe miejsca i masujemy delikatnie.  Bardzo pomocne na zakwasy po treningu i dziecięce stłuczenia łokci czy kolan, jeżeli w wyniku urazu nie powstały ranki. Zostawiamy po wmasowaniu na minimum 30 minut i jeśli czujemy dyskomfort możemy spłukać.

Do relaksujących masaży:

Używamy jej w ten sam sposób jak olejków do masażu.

 

 

Opublikowano:

Boraks

BORAKS (10-ciowodny czteroboran sodu)

Tetraboran sodu (boraks, czteroboran sodu) jest to nieorganiczny związek chemiczny, sól sodowa kwasu borowego. Tworzy bezbarwne kryształy rozpuszczalne w wodzie. Występuje w naturze na terenach wyschniętych sezonowych słonych jezior, np. w okolicach miejscowości Boron w USA (Kalifornia), w Tybecie a także na pustyni Atacama w Chile.
Znajduje zastosowanie w ceramice, farbiarstwie, garbarstwie, kosmetyce i lecznictwie, jako surowiec do otrzymywania innych związków boru oraz w  przemyśle szklarskim. Stosowany jest też jako topnik do lutowania metali.
Dla celów farmaceutycznych jest pozyskiwany wyłącznie w sposób syntetyczny. Tetraboran sodu jest obecnie surowcem farmaceutycznym stosowanym wyłącznie zewnętrznie. Wykazuje działanie antyseptyczne, ściągające oraz przeciwgrzybiczne. Działa też przeciwświądowo i przeciwobrzękowo. Stosowany jest także jako tradycyjny środek przy leczeniu stanów zapalnych błon śluzowych nosa, gardła, spojówek i pochwy. Ewentualnie środek dezynfekujący drobne skaleczenia.
Czteroboran sodu to związek toksyczny. Cechuje się powolnym wydalaniem z ustroju, co jest związane ze zjawiskiem kumulacji. Długotrwałe stosowanie tej substancji farmaceutycznej, szczególnie w wysokich stężeniach, na znaczne powierzchnie wymaga ostrożności. Istotnym jest, iż boraks może się wchłaniać z błon śluzowych, a także przez nieuszkodzoną skórę.

Zastosowanie:

Oprócz zastosowania farmaceutycznego Tetraboran sodu sprawdza się także jako świetny wywabiacz do plam. Przy jego użyciu należy się jedynie trzymać kilku zasad w zależności jakie plamy chcemy wywabić. I tak kolejno:

1.Plamy z ekskrementów: plamę należy obsuszyć lub zeskrobać. Materiał z plamą moczymy pół godziny w roztworze boraksu a następnie pierzemy w proszku enzymatycznym.
2.Plamy z wymiocin: Tutaj postępujemy podobnie. Plamę suszymy i zeskrobujemy. Materiał moczymy w wodzie z sodą i wycieramy gąbką zamoczoną w roztworze boraksu. Następnie materiał pierzemy.
3.Plamy z tłuszczu: Plamy zeskrobujemy i w wypadku gdy plama jest wytrzymała pierzemy ją w bardzo gorącej wodzie z dodatkiem boraksu.
4.Plamy z buraków: Plamę wycieramy mokrą gąbką i namaczamy materiał na noc w zimnej wodzie. Następnie wcieramy w plamę nierozcieńczony detergent. Mokrą plamę posypujemy Boraksem i polewamy gorącą wodą. Problem powinien być rozwiązany.
5.Plamy z owoców i soków owocowych: plamę nacieramy solą, płukamy w zimnej wodzie
i moczymy w płynnym detergencie. Następnie pierzemy w gorącej wodzie, jeżeli tkanina jest wytrzymała. Resztkę plam wyczyścimy Boraksem.
6.Plamy po winie: Podobnie jak w poprzednim przypadku plamę posypujemy solą aż do całkowitego wchłonięcia płynu. Następnie materiał namaczamy na pół godziny w zimnej wodzie lub w roztworze Boraksu. Następnie pierzemy.
7.Plamy po dżemie: Plamę spłukujemy wodą. Plamy moczymy w roztworze boraksu i pierzemy.
8.Plamy z herbaty: Świeżą plamę polewamy gorącą wodą. Pozostałe zacieki polewamy wodą utlenioną z odrobiną amoniaku ( na tkaninach białych). Na tkaninach ciemnych należy zastosować 10 % roztwór Boraksu.

Za pomocą Boraksu można także usunąć przypalenia z tkanin.
W materiał wcieramy mieszankę przygotowaną z jednej części gliceryny i dwóch części wody. Następnie przez 15 minut moczymy materiał w roztworze 50 g Boraksu na 0,6 litra ciepłej wody.

Tetraboran sodu możemy wykorzystać w jeszcze bardziej wymyślny sposób. Poniżej znajdą Państwo opis kilku z nich.

1. Boraks jako środek na mrówki, pchły, rybiki, karaluchy i inne robactwo.
Wstępnie gotujemy pół szklanki wody z jedną szklanką cukru. Studzimy ją i dodajemy
1 łyżkę stołową Boraksu a następnie dobrze mieszamy. Uzyskana w ten sposób „galaretke” umieszczamy na płaskich plastikowych pokrywkach w miejscach odwiedzanych przez mrówki.
Możemy też wymieszać Boraks z ugotowanym żółtkiem jajka i podać go mrówką tak aby zaniosły taką mieszankę do swojego gniazda

W przypadku karaluchów mieszamy 1 czubatą łyżkę Boraksu z małą łyżeczką cukru pudru. Taką mieszankę zostawiamy w kupkach w miejscach pojawiania się karaluchów.

Natomiast w walce z pchłami musimy miejsca w których bytują posypać Boraksem. Pozostawiamy go na kilka godzin i odkurzamy Boraks.

2. Boraks jako środek na osy, szerszenie i inne osowate.
Przygotowujemy roztwór Boraksu w sposób: 1 porcja Boraksu na 9 porcji wody. Taką mieszankę przelewamy do spryskiwacza i pryskamy gniazdo owadów. Gniazdo pozostawiamy do wyschnięcia ponownie spryskujemy. Owady nie przepadają za boraksem i powinny się wynieść.

3. Środek przedłużający żywotność kwiatów ciętych: wystarczy dodać do wody z kwiatami boraks.

4.Boraks jako środek czyszczący: Mieszamy 2 łyżki octu, 2 łyżki boraksu w proszku,
z 2 szklankami ciepłej wody oraz kilkoma kroplami olejku zapachowego.

Za pomocą Boraksu możemy także:

Zlikwidować odór moczu:

Wystarczy zmieszać Boraks z wodą w celu uzyskania pasty. Pastę wcieramy gąbką
w miejsa plam suchych. Po wyschnięciu pasty odkurzamy miejsca bardzo dokładnie. W przypadku plam mokrych należy rozmieszać pół szklanki Boraksu i półtora szklanki wody. Uzyskaną mieszaniną należy polać mokrą plamę a następnie osuszyć miejsce przy użyciu suchej gąbki.

Zlikwidować odór kociej lub psiej uryny w kuwetach: Wystarczy dno kuwety posypać Boraksem ( 1-2 szklanki) następnie pokryć go odpowiednio grubą warstwą żwirku.
Tak samo zlikwidujemy odór z pojemnika na śmieci: wystarczy, że dno pojemnika posypiemy Boraksem lub myjemy go mieszanka Boraksu z wodą.

Boraksu możemy również stosować do:
mycia porcelany i naczyń, udrażniania rur ściekowych, mycia wanien, kafelków łazienkowych, ubikacji,zlewów, czyszczenia lodówek i zamrażarek oraz jako topik do lutowania.

Czteroboran sodu dziesięciowodny należy stosować dopiero po zapoznaniu się ze wszystkimi środkami ostrożności. Stosować odpowiednią odzież ochronną, należy unika bezpośredniego kontaktu ze skórą, ręce ochraniać rękawicami, osłaniać twarz, nie wdychać, nie spożywać. W przypadku dostania się do oczu należy ostrożnie przepłukiwać przez kilka minut wodą, jeśli osoba stosuje soczewki należy je ostrożnie usunąć i kontynuować przemywanie. Po bezpośrednim kontakcie (w przypadku dostania się do nosa, dróg oddechowych, lub przewodu pokarmowego) należy zasięgnąć porady lekarza. BORAKS działa drażniąco na oczy, wpływać szkodliwie na płodność, dziecko w łonie matki.

 

Opublikowano:

Tlenek ceru – polerowanie szkła

Tlenek ceruTlenek ceru techniczny

Tlenek ceru nazywany także różem lub pudrem polerskim jest proszkiem o szerokim zastosowaniu w p rzemyśle szklarskim. Głównie używany do polerowania powierzchni szklanych.
Czasami używany jest także w produkcji ceramiki i katalizatorów.

Zastosowania:

Polerowanie reflektorów i szyb samochodowych, polerowanie luster i szkła (np.ścian akwarium),
polerowanie lakierów samochodowych a także polerowanie zegarków, biżuterii, zwierciadeł teleskopowych i inne.

Tlenek ceru nie jest sklasyfikowany jako substancja niebezpieczna w myśl obowiązujących przepisów. Produkt może podrażniać błony śluzowe i oczy. Wdychanie pyłu może powodować podrażnienie organów oddechowych.

Przykładowy sposób przygotowania i użycia pasty polerskiej:

Tlenek ceru należy wymieszać z wodą używając proporcji 100g proszku na 90 ml wody. Po wymieszaniu składników otrzymujemy pastę. Za pomocą przygotowanej pasty usuniemy drobne rysy, odtłuścimy szyby oraz usuniemy przebarwienia.
Pastę nanosimy na rysę i przy użyciu krążka polerskiego i wiertarki polerujemy powierzchnie zwracając uwagę aby obroty wiertarki nie przekroczyły 600 obr/min.
Nie należy polerować rysy zbyt długo w jednym miejscu gdyż może to doprowadzić do powstania tzw. Soczewki czyli wgłębienia w polerowanym miejscu.

Należy także pamiętać, że polerowanie to długotrwały i czasochłonny proces

 

Opublikowano:

Siarka – znaczenie siarki w uprawach rolniczych.

Z danych literaturowych jednoznacznie wynika, iż gleby wielu rejonów świata, w tym także Polski, mają niedostateczną dla prawidłowego wzrostu roślin zawartość siarki. Związane jest to przede wszystkim z wyraźnym ograniczeniem emisji przemysłowych oraz zmniejszeniem depozycji tego pierwiastka w glebach przy jednoczesnym stosowaniu nawozów mineralnych o małej jego zawartości. Z uwagi na wiele ważnych funkcji, jakie spełnia ten składnik oraz jego wpływ na ilość i jakość plonu siarka nie może być pominięta w nawożeniu roślin. W związku z prognozami o pogłębiającym się deficycie siarki w produkcji roślinnej i koniecznością utrzymania plonowania roślin istnieje potrzeba nawożenia tym pierwiastkiem. Ważne jest poszukiwanie źródeł nawozowych siarki dla roślin uprawnych.

siarka

 

 

Opublikowano:

Zastosowanie dwutlenku siarki w winiarstwie

Oczywiście można produkować wino bez dodatku siarki, ale po pierwsze trzeba mieć stuprocentową pewność, że winogrona były zdrowe, po drugie wymaga to znacznie większych nakładów pracy, przez co jest droższe, a po trzecie skraca się w ten sposób okres trwałości wina. Zanim dwutlenek siarki zaczął być powszechnie stosowany w winiarstwie, co nastąpiło w XVIII wieku, ludzie imali się najprzeróżniejszych sposobów mających pozwolić na dłuższe przechowywanie wina. Mieszali wino z żywicami, morską wodą, macerowali w nim zioła, ale te wszystkie zabiegi zmieniały zupełnie smak . Próbowano więc zalewać je oliwą lub parafiną, ale i to nie zawsze chroniło w dostatecznym stopniu. Wreszcie ktoś wpadł na to, że skoro „okadzanie siarką” uzdrawiało atmosferę, to i winu powinno pomóc.
siarka dwutlenek siarki czerwone wino

Dwutlenek siarki stosowany jest najczęściej jako środek antyseptyczny, hamujący rozwój mikroorganizmów. Stąd powszechne zastosowanie podczas transportu winogron i przed fermentacją. Umożliwia sklarowanie wyciśniętego soku bez ryzyka wcześniejszej fermentacji. Bakterie są nań bardziej wrażliwe niż drożdże.

Dwutlenek bardzo łatwo utlenia się do trójtlenku, stąd jego zastosowanie jako przeciwutleniacza, pozwalającego dłużej zachować związki aromatyczne i kolor wina.

Radykalnie zmniejsza aktywność enzymów utleniających takich jak tyrozynaza czy lakaza, chroniąc moszcz i późniejsze wino przed gwałtownym brunatnieniem i utratą świeżych, owocowych zapachów

Przedłuża trwałość owocowych zapachów przez wiązanie etanalu. Ponadto sprzyja ekstrakcji związków fenolowych, stąd zasadność dodawania do miazgi przed fermentacją.